आठवणीतलं पान …

शाळेत असतांना, नववी-दहावीत बाबा आमटे आणि त्यांच्या कार्यावर एक धडा होता, तेव्हा पहिल्यांदा आनंदवनाविषयी वाचलेलं. पुढे वाचनाच्या आवडीमुळे अभ्यासक्रमाबाहेरची त्यांच्यावरची काही पुस्तकं वाचली. मन त्यावेळी भारावून गेलेलं … एखादा माणूस कसा काय आपलं घरदार सोडून एवढ्या निःस्पृहपणे लोकांसाठी -कुष्टरोग्यांसाठी हे सगळं करू शकतो? कुठून एवढी इच्छाशक्ती येते, प्रेरणा मिळते ? बरं, ते एकटेच नाहीत तर… Continue reading आठवणीतलं पान …

ख्वाहिशें…

हज़ारो ख्वाहिशें सीने में दबी हैं ऐसी,नन्हीं तितलियां कही कैद हो जैसीकुछ ख्वाहिशें मर जाती हैं आज़ाद होने से पहले,जैसे तितलियों के पर किसीने काट दिए हो उडने से पहले…कुछ ख्वाहिशें चल पडती हैं पूर्णत्व के राह में,स्वछंद जग में अपना अस्तित्व बनाने के चाह मेंकुछ ख्वाहिशें बीच राहमें तोड देती हैं दम,तो कुछ आगे… Continue reading ख्वाहिशें…

पाऊस आणि मी

पावसाचं जोरदार बरसणंआई रागवत असतांनाही चिंब भिजणंकागदी होड्या पाण्यात सोडणंसवंगड्यांसह गारा वेचणं… सगळं मागे राहिलय,आता पावसाचं नवं रूप मी पाहिलयपाऊस आता रिमझिम बरसतोओल्या मातीचा सुगंध धुंद करतोह्या पावसाचे थेंब मन अलगद टिपतंअन् मन वेडं चिंब भिजतं… हातात वाफळलेल्या चहाचा कप,सोबत स्वरधुंद गाणंअन् अशा या हळव्या क्षणी कुणी तरीहळूच मनात प्रवेश करणं… पाऊस तोच फक्त वयासह… Continue reading पाऊस आणि मी

आठवणींचा कप्पा

एकदा मन माझं माझ्यावर रूसलंचिडून गाल फुगवून बसलं,मला म्हणालं-तुला कधीच नसतो माझ्यासाठी वेळघड्याळाचा अन् तुझा चालतो पाठशिवणीचा खेळआठवून बघ, कधी माझ्यासोबत निवांत बोलली होतीस?कधी माझ्याबरोबर खळखळून हसली होतीस?आज त्याचा राग दूर करायचा ठरवलंअन् मनाला माझ्या, आठवणींमध्ये फिरवलंठरवलं आज याच्याशी मारायच्या खूप खूप गप्पाएक एक करून उघडायचा आठवणींचा कप्पाएका कप्प्यात होत्या बालपणीच्या आठवणीगोळा केलेले शंख, शिंपले… Continue reading आठवणींचा कप्पा