an inner echo on outer experiences
Kashi, Varanasi and Banaras...the city is known by these names in current times. It was known by 4 different names in older times one of them being Anandavan given by Ma Parvati as Shiv ji had built it for her post their marriage. Other cities have museums in it to narrate the history, and this… Continue reading Banaras left with me…
घना कोहरा था ऐसे में तुम आए काले सफेद से परे साथ अपने कई रंग लाएं तुम्हारे ही इर्द गिर्द था वजूद मेरा आशियां अपना था मुझे दोनों जहां से प्यारा बिन बताएं एक रोज़ तुम चले गए संग अपने सारे रंग भी ले गए फिर पुराने कोहरे कि तरफ कदम मुड़े तभी अचानक नन्हें… Continue reading हौंसले का फासला…
Disclaimer: All the characters and events depicted in this write up are entirely fictitious. Any similarity to actual events or persons, is purely co-incidental. Period: Any random year from 2025-2045 Scene 1 (Place: Kitchen; Mom is baking another order for a birthday party. Jay comes in...) Jay: Maa (tasting a freshly baked muffin) Mmmm…these muffins… Continue reading Once Upon a Time in 2020
आज मातृदिना निमित्त मला शाळेत लिहिलेल्या “माझी आई” ह्या निबंधाची आठवण आली. त्यातले मुद्दे अजूनही लक्षात आहेत कारण ते पाठांतर करून लिहिले नव्हते. तोच काय कुठलाही निबंध लिहीतांना कधी छापील निबंध पुस्तकांची किंवा गाईड्सची गरज भासली नाही. कारण आजीने लावलेली वाचनाची आवड आईने जोपासली, घडवली आणि आपले विचार स्पष्टपणे मांडायला शिकवलं.निबंधाची सुरुवात विषयानुरूप सुभाषित किंवा… Continue reading आई मला सांगायचंय…
प्रेम! हा शब्द फक्त कथा कादंबऱ्यांतच वाचलेला, अनुभवलेला. नंतर कॉलेजमधल्या मित्र – मैत्रिणींच्या अनुभवांवर प्रेम या शब्दाशी अजून थोडी ओळख वाढली.या सगळ्यात मला ला एक मात्र जाणवलं आपल्यासोबत खऱ्याखुऱ्या आयुष्यात असं कधीच घडणार नाही! आपण या भावनिक गुंत्यात अडकूच शकत नाही. “I am damn practical girl -being crazy -loving hopelessly is not my cup of… Continue reading अनोळखी जगातलं ओळखीच जगं
Soulसंवाद 